Radiocrítica 8-9-2014

2014-04-15 13.33.28Velaquí unha nova Radiocrítica emitida o luns día 8 de setembro en Ames Radio (107.2 FM, agora accesible on line aquí). Nesta ocasión falei con Juan Luis Silva sobre Os televisores estrábicos, de Ramón Vilar Landeira (I, 00:37),  Da natureza de escritores, artistas e vermes, de José María Durán Medraño (I, 6:36), A distancia do tambor, de Eva Veiga (II, 00:32) e Diario de Pichük. O longo longobio de Longobia, de Manel Cráneo (II, 6:55).

Audio I   Audio II

Publicado en Radiocrítica | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario

Intrigas no Gran Hotel

as escaleiras do gran hotelAs escaleiras do Gran Hotel é a novela coa que o vigués Rubén Martínez Alonso se fixo co último Premio Risco de Creación Literaria convocado polo Concello de Ourense e editado por Sotelo Blanco Edicións na súa colección Medusa.

Relato de sámago histórico e cerna de thriller, As escaleiras do Gran Hotel sitúanos nos tolos anos vinte nun escenario moi particular: o afamado Gran Hotel Balneario de Mondariz, espazo de glamour e altos voos no que cruzan os seus camiños diversos personaxes para vivir unha aventura inesperada na que teñen moito que ver dous intrépidos rapaces (mozo e moza) e un posible atentado a un visitante ilustre e, polo mesmo, a Xefatura do Goberno da España riveirista.

Polo medio, descricións da luxosos salóns, diálogos galantes, investigacións detectivescas e todo orlado por unha atmosfera aristocrática na que os sucesos se deslizan entre sedas e horas do té e o amor latexa nas olladas.

ruben martinez alonsoNarrada con firme pulso, perfectamente ambientada e ben suxestiva nas escenas e episodios relatados, As escaleiras do Gran Hotel é tamén unha interesante reflexión sobre a importancia decisiva que as persoas do común teñen tantas veces nos grandes devires históricos e como as fronteiras sociais poden, e deben, permear nun continuo retroalimentar as súas circunstancias.

Interesante aposta esta novela de Martínez Alonso, quen devagariño vai construíndo un territorio autorial propio no que xa anteriores títulos de mérito como 1980 (ano cero) ou A saudade do caracol e que con este As escaleiras do Gran Hotel anchea e colle pulo.

Publicado en Crítica literaria, Narrativa galega actual | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario

Ars dedicandi: Celso Emilio Ferreiro

ars_dedicandi_celso_emilio

Celso Emilio Ferreiro, amais de escritor en galego, foi tamén autor en castelán. Velaquí a fermosa dedicatoria a Moraima, daquela noiva súa, en Al aire de tu vuelo (1941). Sempre dicimos Moraima.

Publicado en Ars dedicandi | Etiquetado , | Deixa un comentario

Vindas das vidas

ana xa chegouAna xa chegou é o novo fillo de papel de María Canosa, proxenie que nace, xustamente, para acompañar unha outra descendencia extraliteraria coa que non oculta unha correspondencia.

Aparecido na Everest Galicia que comanda a laboriosa Irene Penas Murias e magnificamente ilustrado por Dani Padrón, este álbum de pequeno formato da colección Ler é Vivir vai dirixido a lectores de a partir de cinco anos, se facemos caso da recomendación de contracuberta da editora. Secasí, teño o convencemento de que, con axuda das nais e pais, esta fermosa historia pode moi ben ser lida a nenos de tres anos en diante que a recibirán con agrado.

En Ana xa chegou cóntasenos como un novo membro se incorpora a unha familia, un bebé que vén ao mundo e que vai, aos poucos, descubrindo todas as marabillas que o rodean á luz do amor dos seus proxenitores. Ata aquí a narración non engade sorpresas, mais o peculiar do relato ancora na súa ollada, pois é a visión dun boneco de peluche que lle será regalado ao naipelo a que modaliza todo o que se nos transmite, polo que o punto de vista do que chega a nós como lectores figura filtrado por ese particular xeito de ollar e, xustamente aí, reside, ao meu ver, o maior achado desta obra.

ilustracion dani padronChea de valores, ideal para socializar e transmitir saber arredor dunha cuestión tan transcendental para as familias e as persoas en xeral como é a vinda dun novo ser, este Ana xa chegou ten a fortuna de encarnarse nas imaxes que para el creou Dani Padrón, un portento de imaxinación, cores e formas que fai máis atractivo, se iso é posible, un relato no que María Canosa verteu toda a tenrura do mundo.

Publicado en Crítica literaria, Literatura infantoxuvenil | Etiquetado , , , , | Deixa un comentario