A chegada de Batallán

habia que chegarHabía que chegar, velaí a mensaxe que propón un veterano do noso panorama musical como Luis Emilio Batallán nun novo disco de dez temas nos que mestura o musicado de poemas de autores clásicos coas letras propias.

Non me atrevo a xulgar se os blues, os acentos rock e a bossa nova que cruzan transversalmente moitos destes temas son ou non do mellor do autor, como este asegura na breve presentación que dispón como limiar a este libro-disco tan ben editado por Galaxia mercé aos bos oficios de Hayat Husein. O que si direi é que os temas nos que Cunqueiro, Rosalía ou mesmo María Mariño ceden os seus versos son, xaora, pezas de alta literatura, pero asáltame a dúbida de se cancións como, poño por caso, “Viva Lalín” (“Viva Lalín,/ con razón ou sen ela/… e chichi e chichi. Ie ie ie”) ou “Si choras” (“Si choras/ porque o sol se vai,/ as bágoas/ non che deixarán ver/ o brillo das estrelas”) non baixarán o nivel medio.

Había que chegar ofrece tamén outros extras de interese: un texto mínimo de Pablo Milanés, un dvd cun concerto en directo de Batallán e unha entrevista que con el mantivo Víctor F. Freixanes, un escrito de V. Araguas sobre el mesmo e o seu vencello co cantautor e aínda unhas estupendas fotos dos músicos e/ou o solista, con diversos amigos ou por só, alén doutras instantáneas de mérito que ilustran as temáticas das cancións.

Escoitar a Batallón cantando “Hai unha illa” de Cunqueiro, “Adiós ríos, adiós fontes” de Rosalía ou a música de “Brasil” (a letra xa é outra cousa) é unha delicia para os oídos que presta programar para inacabables replays.

Esta entrada foi publicada en Música e literatura galega e etiquetada , , . Garda a ligazón permanente.